میم مثل مرگ؛ مثل ملاقلی پور...

امروز (16 اسفندماه 1387) دومین سالمرگ رسول سینمای ایران بود.

مردی از نسل سوخته انقلاب که برای به فراموشی سپردن رویای جوانی برباد رفته خود و هم نسلانش به سینما پناهنده شد. سینمایی که ورود به آن مثل راه رفتن بر لبه تیغ می ماند... ولی رسول ملاقلی پور به واقع یک مجنون بود که در یک دشت ارغوانی به امید سفر به فردا،  فقط افق را نظاره می کرد.

او که شیفته این مرز و بوم بود؛ تا آخرین نفس فریاد کمکم کن سر داد تا شاید از نجات یافتگان و آنانی که بر بلمی به سوی ساحل نشسته اند جوابی آید... غافل از اینکه این آب و خاک نه به شیفته اش رحم می کند و نه به گلشیفته اش!!

 اینک ما مانده ایم و یک جهان افسوس...

افسوس از اینکه امروز که نه تنها مزرعه پدری؛ که تمام سرزمین مادری را قارچ سمی پر کرده ؛ رسول اینجا نیست ...

او امروز زائر شش گوشه عرش است...

 

 

پ.ن1:

عنوان پست از نام فیلم میم مثل مادر  و عنوان عکس هم از فیلمی به همان نام اقتباس شده.

پ.ن2:

میم مثل مهرنیا... مثل میری...

در هفته ای که گذشت مهری مهرنیا هنرمند پیشکسوت سینمای کشورمون در سن 91 سالگی درگذشت...همینطور علی میری کمدین محبوب نسل پدرانمان...یاد و خاطره هردوی اونها رو هم گرامی می دارم.

پ.ن3:

کلمات قرمز رنگ پست امروز اسامی فیلم های مرحوم رسول ملاقلی پور هستن.

 

/ 104 نظر / 2 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آبدیس

سلام. [ناراحت]خدا بیامرزتشون.تعریفشون رو خیلی شنیدم علاوه بر فیلم های عمیقشون که نشون دهنده شخصیت عمیقشونه...روحش شاد.

پايـیـــــــــــــــــــــــــــــــزان

پیام به موقع دریافت شد[هورا]برای کسی میخواستم[پلک] بســــــــــــــــــــــــــــــــیار سپــــــــــــــــــــــــــــــاس [خجالت][گل]

پايـیـــــــــــــــــــــــــــــــزان

▒▒▒▒▒▒▒██▒▒▒▒███▒▒▒▒██ ▒▒▒▒▒▒█▓▓█▒██▓▓▓██▒█▓▓█ ▒▒▒▒▒█▓▒▒▓█▓▓▓▓▓▓▓█▓▒▒▓█ ▒▒▒▒▒█▓▒▒▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▒▒▓█ ▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒▒█▓▓█▓▓▓▓▓▓█▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒▒█▓▓██▓▓▓▓▓██▓▓█ ▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▒▒█▓█▒▒▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒█▓▓▒▒▓▒▒███▒▒▓▒▒▓▓█ ▒▒▒▒▒█▓▓▒▒▓▒▒▒█▒▒▒▓▒▒▓▓█ ▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓▒▒▒▒▒▓▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓███▓▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▒▒▒▒▒▒▒▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▒▒▒▒▒▒▒▒▒▓▓▓▓█ ▒▒▒▒█▓▓▓█▓▒▒▒▒▒▒▒▒▒▓█▓▓▓█ ▒▒██▓▓▓█▓▒▒▒██▒██▒▒▒▓█▓▓▓██ ▒█▓▓▓▓█▓▓▒▒█▓▓█▓▓█▒▒▓▓█▓▓▓▓█ █▓██▓▓█▓▒▒▒█▓▓▓▓▓█▒▒▒▓█▓▓██▓█ █▓▓▓▓█▓▓▒▒▒▒█▓▓▓█▒▒▒▒▓▓█▓▓▓▓█ ▒█▓▓▓█▓▓▒▒▒▒▒█▓█▒▒▒▒▒▓▓█▓▓▓█ ▒▒████▓▓▒▒▒▒▒▒█▒▒▒▒▒▒▓▓████ ▒▒▒▒▒█▓▓▓▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▒▒▒▒▒▒▒▒▒▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▒▒▒▒▒▒▒▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓█▓█▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒▒▒▒█▓▓▓▓▓█▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒▒████▓▓▓▓▓█▓▓▓▓▓████ ▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓▓▓▓█▓▓▓▓▓▓▓▓▓█ ▒▒▒▒█▓▓▓▓▓▓▓▓█▒█▓▓▓▓▓▓▓▓█

پايـیـــــــــــــــــــــــــــــــزان

ماییم که از باده ی بی جام خوشیم هرصبح منوریم وهرشام خوشیم گویندسرانجام ندارید شما ماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم[گاوچران]

پايـیـــــــــــــــــــــــــــــــزان

دو مرد در کنار دریاچه ای مشغول ماهیگیری بودند . یکی از آنها ماهیگیر با تجربه و ماهری بود اما دیگری ماهیگیری نمی دانست . هر بار که مرد با تجربه یک ماهی بزرگ می گرفت ، آنرا در ظرف یخی که در کنار دستش بود می انداخت تا ماهی ها تازه بمانند ، اما دیگری به محض گرفتن یک ماهی بزرگ آنرا به دریا پرتاب می کرد . ماهیگیر با تجربه از اینکه می دید آن مرد چگونه ماهی را از دست می دهد بسیار متعجب بود . لذا پس از مدتی از او پرسید : چرا ماهی های به این بزرگی را به دریا پرت می کنی ؟ مرد جواب داد : آخر تابه من کوچک است ! گاهی ما نیز همانند همان مرد ، شانس های بزرگ ، شغل های بزرگ ، رویاهای بزرگ و فرصت های بزرگی را که خداوند به ما ارزانی می دارد را قبول نمی کنیم . چون ایمانمان کم است . ما به یک مرد که تنها نیازش تهیه یک تابه بزرگتر بود می خندیم ، اما نمی دانیم که تنها نیاز ما نیز ، آنست که ایمانمان را افزایش دهیم . خداوند هیچگاه چیزی را که شایسته آن نباشی به تو نمی دهد . این بدان معناست که با اعتماد به نفس کامل از آنچه خداوند بر سر راهت قرار می دهد استفاده کنی . هیچ چیز برای خدا غیر ممکن نیست .[گل]

باراني

آخ جون ۱۰۰ باز مال من شد [نیشخند][هورا]

پايـیـــــــــــــــــــــــــــــــزان

[پلک] قبولت داریم باووووووو[گاوچران] امید یگانه اگه این خرس چپ چین بود اینقدر ترسناک نمیشد[پلک] به قول شاعر: در تنگنای قافیه" خورشید"؛ "خر" شود... پست جدیدت داغونم کرد ... ولی باید اینچیزا جلوی چشممون باشه تا بفهمیم که هنوز خوشبختیم داستان مربوط به این رو تو یه کامنت تو پست جدیدت میذارم...[گل]

جینا

خیلی قشنگ بود امید جان...

آزاده از کلبه ی ویوارا

نوشته ی تاثیر گذاری نوشته بودی امید منم مرداد ماه جاری پس از کوچ ناباورانه ی خسرو شکیبایی نازنین یه همچین پستی رو با ترکیب نام فیلم هاش نوشتم روح همه ی رفتگان خاک شاد