بالاخره درباره الی رو دیدم.
نکات جالبی برام داشت:
اینکه چقدر ما آدما به ظاهر قضایا بیشتر از باطن اونا اهمیت میدیم...
اینکه چقدر راحت و بدون شناخت کافی یه آدم رو وارد زندگیمون می کنیم و بعد با مشکلات غیر قابل پیش بینی و مخربی مواجه میشیم که حتی بهشون فکر هم نمی کردیم...
اینکه یه آدم تا وقتی برامون ارزش و اعتبار داره که برامون منفعتی داشته باشه و به محض اینکه متوجه بشیم این آدم اون چیزی نیست که ما فکرش رو می کردیم، مثل «الی» به امواج دریا میسپریمش و حتی سعی می کنیم که در این خصوص هیچ مسئولیتی رو هم نپذیریم...
اینکه از دیگران انتظار داریم «الی» ما رو تو دل یه دریای بیکران پیدا کنن و بیرون بکشن، در حالیکه خودمون حتی نمی تونیم ماشینمون رو که توی شن های ساحل گیر کرده و به خوبی دیده میشه و در دسترسه بیرون بکشیم...
اینکه وقتی اون آدم رو به دریا سپردیم -درست مثل اینکه هیچ اتفاقی نیفتاده- برمی گردیم سراغ ماشینمون تا بقیه مسیر زندگی رو بدون «الی» طی کنیم...و با خودمون زمزمه کنیم که:
«زندگی ادامه داره، حتی اگه تو نباشی...»
پ.ن١:
روز جهانی حسابداری رو به همه حسابدارهای عزیز خصوصا دوست بسیار عزیزم "یک حسابدار تمام وقت" تبریک می گم
پ.ن٢:
عید سعید غدیر خم بر عاشقان علی (ع) مبارک باد...
